Çarık(1) söylüyor:
Aman kardeş cok üşüdüm
Sen köşede ben dışarda
Senin ile kardeş idim
Sen köşede ben dışarda
Mes(2) söylüyor:
Elin, yüzün çamur bu ne
Git ahırda kızınsene
Laf istemem uzun çene
Ben köşede sen dışarda
Çarık söylüyor:
Sen de deri, ben de deri
Görüyon mu kör kaderi
Sen tutmuşsun mevkileri
Sen köşede ben dışarda
Mes söylüyor:
Neler gördüm tezgahlarda
Hiç gezmedim uzaklarda
Hakkım vardır bu haklara
Ben köşede, sen dışarda
Çarık söylüyor:
Güzel güzel halı kilim
Senin kılın benim kılım
Tepeleyip etme zulüm
Sen köşede ben dışarda
Mes söylüyor:
Ben kimseye etmem zulüm
Ne çare ki böyle yolum
Halı gene benim halım
Ben köşede sen dışarda
Çarık söylüyor:
Sen gezersin halılarda
Güzel güzel balolarda
Ben gezerim çalılarda
Sen köşede ben dışarda
Mes söylüyor:
Mes çarıktır, çarık mestir
Yürürlerse aynı sestir
Veysel söyler bir nefestir(3)
Gâh içerde, gâh dışarda
1: Çarık: İşlenmemiş sıǧır derisinden yapılan ve deliklerine geçirilen şeritle sıkıca baǧlanan ayakkabı. Bir başka anlatımla, Kurutulmuş sıǧır derisinden yapılan arkası kapalı terliǧe benzer ayakkabı.
2: Mes: Üzerine mesh edilebilen, kısa konçlu, hafif ve yumuşak bir tür ayakkabı. Dışarıda giyilen ayakkabı veya çarık içine ve evde giyilir.
3: Nefes: Alevî-Bektaşî ozanların tekkelerinde ve meclislerinde özel ezgilerle okunan, biçim yönünden koşmaya benzeyen, konusu tasavvuf ve tarikat kuralları ile ilgili olan, ince anlamlı, alaycı, koşuklar.
